Πέμπτη, 06 Ιουνίου 2013 18:33 |

«Καλώς ήρθες Λεττονία»

Η έκθεση της Κομισιόν, με την οποία προτείνεται η αποδοχή της Λεττονίας στην ευρωζώνη από τις αρχές του 2014, αποτελεί μια ένεση αισιοδοξίας, όχι τόσο για την μικρή σε μέγεθος χώρα της Βαλτικής, όσο για τις ίδιες τις Βρυξέλλες. Σε μια εποχή, που οι συζητήσεις για το μέλλον του ευρώ συνεχίζονται παγκοσμίως με αμείωτη ένταση, το Εurogroup ετοιμάζεται να καλωσορίσει το 18ο μέλος του. Είναι κι αυτό μια μικρή παρηγοριά. Από την άλλη, το σήμα που στέλνει αυτή η απόφαση είναι ακριβώς ότι επιβραβεύει αυτό που αποκαλείται πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας, με άλλα λόγια την πολιτική της λιτότητας, την οποία ακολούθησε από το 2008 και μετά και καθ' υπόδειξη, φυσικά, και των ισχυρών Ευρωπαίων, η κυβέρνηση της Ρίγας για να σταματήσει τον κατήφορο της χώρας προς μια χρεοκοπία. Θα ήταν, λοιπόν, παράδοξο να μην ανταμειφθεί με αυτόν τον τρόπο το πρότυπο της μεθόδου της μακροοικονομικής θεραπείας-σοκ.
Οι Βρυξέλλες επαινούν, λοιπόν, τους Λεττονούς για τον περιορισμό των κρατικών δαπανών και τη μείωση των ελλειμάτων και για τη συγκράτηση του πληθωρισμού. Αυτό που δε λένε είναι ότι πολλοί κάτοικοι της χώρας ζουν σε συνθήκες, που κάθε άλλο παρά είχαν ονειρευτεί, όταν πριν από μια εικοσαετία γιόρταζαν την απαλλαγή τους από τα δεσμά της Σοβιετικής Ενωσης. Επίσης, ξεχνούν να αναφερθούν στο θέμα της αιμορραγίας νέων και μορφωμένων ανθρώπων από τη χώρα, που είδαν σαν μοναδική διέξοδο για να αποφύγουν την ανεργία τη μετανάστευσή τους στο εξωτερικό.

Αν, λοιπόν, η Κομισιόν θεωρεί την είσοδο της 18ης χώρας στην Ευρωζώνη, όπως και εκείνη της Λιθουανίας ένα χρόνο αργότερα, ως «σημάδια ζωής» μάλλον παραβλέπει ότι όλο και περισσότερες χώρες, από αυτές που είναι ακόμα εκτός, δείχνουν να προσπαθούν να καθυστερήσουν την συμβατική υποχρέωση, που έχουν αναλάβει με εξαίρεση της Βρετανίας και της Δανίας, για την εισαγωγή του κοινού νομίσματος. Ειδικά χώρες με μεγάλο δημογραφικό αλλά και πολιτικό βάρος, όπως η Πολωνία ή η Τσεχία, δείχνουν να μην ενθουσιάζονται καθόλου από αυτή την ιδέα, που μερικά χρόνια πριν αποτελούσε πρωτεύοντα πολιτικό στόχο για όλες τις κυβερνήσεις της Κεντροανατολικής Ευρώπης. Ειδικά στην Πολωνία, μια ημερομηνία πιθανής ένταξης μετατοπίζεται ολοένα και προς τα πίσω. Ισως μετά το 2018 και ίσως και μετά την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, το οποίο αφήνει τώρα ανοικτό ως ενδεχόμενο η, κατά τα άλλα φιλοευρωπαϊκή, κυβέρνηση. Αυτό, προφανώς, κάτι δείχνει. Το κοινό νόμισμα έχει χάσει πολλά από την ελκυστικότητά του. Κυρίως, έχει πάψει να αντιμετωπίζεται ως ένας ακόμα συνεκτικός ιστός για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Αντίθετα, πολλοί το βλέπουν ως πρόβλημα. Και αυτό το κλίμα θα πρέπει να αντιστρέψει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Και η τωρινή, αλλά και η επόμενη.

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.